sobota, 19 maja 2018

Pięćdziesiątnica


Boże, światłości i życie wierzących. Twoim darem jest obchodzone dzisiaj wielkie święto. Daj wiernym Twoim zrozumieć wymowę cudu Zesłanie Ducha Świętego, przez który dostąpił przybrania za synów. Niech nie będą letni w miłości i podzieleni w wyznawaniu wiary- Liturgia Galijska.

Duch Święty mieszka w naszych duszach rzeczywiście, prawdziwie, mimo że jednocześnie przebywa w Niebie. Darzy nas bezgraniczną miłością, daje nam obfitość swych darów. Ale nie może tego uczynić dopóki nie odpowiemy na Jego miłość.  Dopóki Go nie poznamy, nie pokochamy, nie zaczniemy się do Niego modlić. Naszym obowiązkiem jest utrwalanie w pamięci, że Duch Święty jest w nas i to nie tylko przez Jego łaski  i dary, ale osobiście i prawdziwie choć nieco w inny sposób, jak Chrystus mieszka w tabernakulum. Każda dusza pozostająca w stanie łaski jest świątynią Ducha Świętego. Tak jak Jezusa mamy adorować w tabernakulum, winniśmy oddawać cześć Duchowi Świętemu w naszych duszach. Święty Paweł powiada: „Czy nie wiecie żeście świątynią Boga i że Duch Boży w was mieszka ? I dodaj, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego który w was mieszka.” Zaś święty Jan przytacza słowa Chrystusa:  „Ja zaś będę prosił Ojca a innego Pocieszyciela dam wam, aby z wami był na zawsze Ducha Prawdy którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ w was przebywa i w was będzie.” Duch Święty wchodzi w nasze życie na zawsze; od chwili chrztu świętego w nas przebywa dniem i nocą, gdziekolwiek idziemy, cokolwiek robimy jest z nami rzeczywiście i prawdziwie. Opuszcza nas jedynie wtedy, gdy popełniamy grzech ciężki- wypędzamy Go z naszej duszy. Jego miejsce zajmuje wtedy demon, wypełniając piękną duszę ohydą i zepsuciem. Jeśli komuś z nas przydarzy się taki koszmar, błagajmy Boga o przebaczenie i skorzystajmy z sakramentalnej łaski przebaczenia. Gdy naszą duszę obmyje krew Chrystusa, Duch Święty powróci do niej, ponieważ bardzo ją umiłował. I pozostanie w naszych duszach przez całą wieczność. Wielu chrześcijan nie kieruje do Ducha Świętego nawet najkrótszej modlitwy. Wielu nawet nie wie, że noszą Go w swoich duszach. Absolutnie nie zadają  sobie sprawy z Jego obecności. Pierwszą osobą, która otworzyła się na działanie Ducha była Maryja- Pokorna Służebnica Pańska, która w dniu Zwiastowania przyjęła Boże wezwanie, aby stać się Matką Syna Bożego, wypowiadając swoje fiat. Ona Oblubienica Ducha Świętego staje się dla nas wzorem zaufania i oddania, prowadzenia przez Ducha. W dniu Pięćdziesiątnicy przebywa wraz z apostołami w Wieczerniku, gdzie Paraklet zstępuje na nich w znaku płomiennych języków. Od tego momentu staje się Matką i Królową Apostołów, oraz Matką rodzącego się Kościoła. Jak my otwieramy się na działanie Ducha Świętego ? Czy pozwalamy Mu w nas działać ? Duch Święty działa w nas na tyle na ile my, pozwolimy Mu w nas działać. Otwórzmy się na Jego działanie. Prośmy Go, aby nas prowadził, uświęcał i nami kierował. Jeśli uświadomimy sobie, że On prawdziwie nam towarzyszy, że widzi wszystko co czynimy, będzie dla nas potężnym bodźcem byśmy Go czcili. Spraw dobry Ojcze, by Twój Duch oświecił, rozpalił i oczyścił nas, by mógł przepoić nas swoją niebiańską rosą i uczynić z nas owocującymi w dobre uczynki.  + Stanisław

wtorek, 8 maja 2018


Wszechmogący Boże, za wstawiennictwem świętego Stanisława, biskupa i męczennika, potężną prawicą broń Twojego ludu i daj mu oglądać blask Twojego majestatu w niebieskiej ojczyźnie

W kalendarzu liturgicznym Kościoła obchodzimy dzisiaj uroczystość świętego Stanisława, biskupa i męczennika- głównego patrona Polski. Jest również dzień imienin założyciela Bractwa Kapłańskiego św. Cyryla i Metodego J. E. Biskupa Stanisława Sawickiego. Pragniemy jako kapłani Bractwa złożyć najserdeczniejsze życzenia naszemu Władyce. Niech Chrystus Dobry Pasterz umacnia i błogosławi. Niech będzie źródłem głębokiej wiary, odwagi i ufności. A Bogurodzica niech roztacza płaszcz swojej opieki i wyprasza obfite łaski na każdy dzień życia. Szczęść Boże !

niedziela, 1 kwietnia 2018

Chrystus Zmartwychwstał !


Pobożne kobiety z wonnościami pobiegły za Tobą. Tego jednak, którego jako umarłego szukały ze łzami, jako Boga żywego uwielbiały, radując się, i tajemnicę zmartwychwstania Chrystusa ogłosiły uczniom. Obchodzimy zwycięstwo nad śmiercią, zniszczenie piekła, życia wiecznego początek, i pełni wesela śpiewajmy Temu, który to sprawił, jedynemu, błogosławionemu Bogu Ojcu, przechwalebnemu – liturgia bizantyjska

Niech Zmartwychwstały Pan napełni wasze serca wiarą, nadzieją i miłością. Niech spotkany w drodze, rozpoznany w Ewangelii, Sakramentach Kościoła i drugim człowieku przemieni wszystko światłem swojej łaski. Błogosławionych Świąt !

piątek, 30 marca 2018


 Dziś Pan nasz, Jezus Chrystus, wisi na krzyżu, a my obchodzimy święto, abyś poznał, że krzyż jest świętem i uroczystością duchową. Przedtem bowiem krzyż był nazwą kaźni, teraz zaś stał się przedmiotem czci; przedtem był znakiem potępienia, teraz jest fundamentem zbawienia. On stał się dla nas przyczyną niezliczonych dóbr, on nas od błądzenia uwolnił, on siedzących w ciemnościach oświecił; on nas będących w wojnie z Bogiem, z Nim pojednał, obcych uczynił domownikami, oddalonych zbliżył; on jest skarbem niezliczonych dóbr... Na krzyżu przecież został ofiarowany Chrystus, Gdzie bowiem jest ofiara, tam odpuszczenie grzechów, tam pojednanie z Panem, tam święto i radość- św. Jan Chryzostom

czwartek, 29 marca 2018


Wielki Czwartek- To szczególne wydarzenie przenosi nas do Wieczernika, gdzie Jezus dał siebie jako Dar i Pokarm do spożycia. "Z powodu swej bezgranicznej dobroci i miłosierdzia Bóg zawsze jest gotów dawać człowiekowi wszystko, lecz człowiek nie zawsze jest gotów coś od Niego przyjąć" (św. Filaret). Bóg w tajemnicy Eucharystii staje się darem dla każdego człowieka, to w przestrzeni liturgii- żywego kultu Kościoła dokonuje się spotkanie człowieka i Boga. Nie wystarczy stwierdzić, że w chlebie i winie jest obecny Chrystus: "trzeba widzieć w nich obecność życia jako daru i trzeba w tym darze uczestniczyć...To dlatego uczniowie, którzy biorą i jedzą chleb, zostają włączeni w życie Jezusa i Jego przeznaczenie, to jest wkraczają w nową wspólnotę z Mistrzem i zobowiązują się do urzeczywistnienia wspólnoty miedzy sobą, do przemienienia swego życia z "posiadania" w "dar".  Przyjąć Boga, stanąć blisko Niego, pozwolić się ogarnąć spojrzeniu miłości.  Św. Leon Wielki pisze: "Wszystko to, co było widzialne w Chrystusie, przeszło do sakramentów Kościoła". Rozwija jeszcze bardziej te myśli o Panu obecnym prawdziwie w Eucharystii św. Ambroży: "Znajduję Cię w Twoich misteriach". Umiłować Eucharystię i kapłaństwo. Wejść w komunię z Tym, który ofiarował się Kościołowi- stając się Pokarmem Życia.    

środa, 14 lutego 2018

Słowo na Wielki Post


Środą Popielcową Kościół rozpoczyna liturgiczny okres Wielkiego Postu. Podczas Mszy Świętej kapłan posypuje głowy wiernych popiołem wypowiadając ewangeliczną formułę: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” lub słowa „Prochem jesteś i w proch się obrócisz.” W ten sposób jesteśmy wezwani do nawrócenia i pokuty za siebie i za cały świat. Okres Wielkiego Postu trwa czterdzieści dni. Liczba czterdzieści odgrywa bardzo ważną rolę w Biblii. Czterdzieści pościł Pan Jezus na pustyni. Czterdzieści dni wędrował Naród Wybrany przez pustynię. Czterdzieści dni przebywał Mojżesz na Górze Synaj. Czterdzieści dni Eliasz wędrował o chlebie i wodzie do Bożej Góry Horeb. Czterdzieści dni pozostało mieszkańcom Niniwy na nawrócenie jaki zapowiadał im prorok Jonasz. Do tego dodajmy jeszcze czterdzieści dni jakie upłynęły  pomiędzy Zmartwychwstaniem a Wniebowstąpieniem Pana Jezusa. Liczba ta odwołuje się więc do różnych wydarzeń: radosnych, smutnych, chwalebnych, chwil głębszej refleksji czy także walki. Nasze życie – składa się na nie cała gama wydarzeń. W te wydarzenia wchodzi Bóg – zarówno dobre, jak i w te, o których chcielibyśmy jak najszybciej zapomnieć. Wielki Post to czas intensywnego nawracania, zerwania z grzechem, czas pokuty, walki z własnymi słabościami i z mocami zła, czas modlitwy i umartwienia. Czterdzieści dni Wielkiego Postu, stanowi przypomnienie również czterdziestodniowego przebywania Chrystusa na pustyni. Aby Wielki Post był dobrym i użytecznym przygotowaniem ze Zmartwychwstałym, trzeba dobrze przemyśleć i poznać czemu służyło tych czterdzieści dni i nocy Jezusowi i co pustynia symbolizuje w teologii biblijnej. Pustynia to szczególne miejsce gdzie człowiek dąży do spotkania z Bogiem. Brakuje na niej wody i pokarmu, przyjemności. Pustynia zmusza do zwrócenia uwagi na rzeczy istotne, pozwala odróżnić je od tych drugorzędnych. Przebywanie na pustyni pozwala zauważyć, poznać i docenić dobroć i miłość Boga. Czterdziestodniowy post powinien być dla każdego wierzącego taką właśnie pustynią. Każdy chrześcijanin na wzór Jezusa, powinien najpierw zastanowić się, dlaczego żyje na tej ziemi, jaki jest najważniejszy cel jego życia. Niezwykle pomocne nieraz wręcz konieczne jest wsparcie Boże, aby odpowiedzieć na te pytanie. To wsparcie Boga otrzymuje się przede wszystkim przez dialog z Bogiem, oderwaniem się od rzeczy drugorzędnych oraz podjęcie wysiłku zmierzającego do większego uczestniczenia w miłości i dobroci Bożej. Pomocą w tym wszystkim jest nasze częstsze uczestniczenie w liturgii Wielkiego Postu, jak rozważanie Męki Pańskiej – uczestnicząc w Drodze Krzyżowej i Gorzkich Żali, rekolekcji wielkopostnych, czynieniu dobrych uczynków; to wszystko ma służyć naszej przemianie życia.

 

                                                     + Stanisław Sawicki

czwartek, 18 stycznia 2018

Tydzień modlitwy o jedność chrześcijan


„Prawica Twoja wsławiła się mocą” (Wj 15,6) - tak brzmi tegoroczne hasło rozpoczynającego się obecnie tygodnia powszechnej modlitwy o jedność chrześcijan. To czas podejmowania twórczych inicjatyw pomiędzy Kościołami i rozmaitymi wspólnotami chrześcijańskimi. Dla jednych jest to okazja do wspólnych spotkań i modlitwy; naznaczona postawą życzliwości i chrześcijańskiej miłości. Jeszcze dla innych to szereg kurtuazyjnych spotkań (szczególnie duchownych), przy kawie i ciastku; twórczej wymianie spostrzeżeń i planach na przyszłość. Ekumenizm powinien służyć wzajemnemu odnajdywaniu w sobie przebaczenia i miłości; radości bycia razem- bez oskarżeń, wyższości, zawłaszczenia, dogmatyzowania, ekskluzywizmu i zawłaszczenia depozytu prawdy dla siebie. Czas naprawdę potrafi leczyć rany, a Duch Święty przyzywany z pokorą i odpowiednią dyspozycją może urzeczywistnić dar jedności o który tak bardzo prosił Chrystus. Niech wyryją się w nas słowa św. Augustyna: „Jeśli miłujesz jedność, to wszystko, co inny posiada w ramach tej jedności, jest także twoją własnością”. Ekumenizm to szkoła jedności i sprawdzian dojrzałości w człowieczeństwie- przeżywania wspólnych wartości wyrastających z Ewangelii, a zarazem szacunek dla różnych tradycji, obyczajów, percepcji wiary- często odmiennych od tych w których nam przyszło dorastać. „W Polsce żyją nie tylko katolicy – pisał ks. W. Hryniewicz- Są także chrześcijanie innych wyznań oraz wyznawcy innych religii i światopoglądów. Polska ekumenia potrzebuje dobrych doświadczeń w sposobie odnoszenia się do siebie nawzajem. Dojrzała religijność przejawia się w umiejętności wychodzenia naprzeciw innym z większym zrozumieniem, szacunkiem, życzliwością... Trzeba w samym sobie doświadczyć tego, że istnienie innych jest błogosławieństwem dla nas samych.” Zaufać Bogu ! On jest tym, który wybawia i podnosi, naprawia to co zrujnowane i podzielone; tchnie życie tam gdzie coś jest zmurszałe i bezowocne. Modlitwa niczym pulsujące źródło życia powinno wytrysnąć w ludzkich dotkniętych zgorszeniem podziału sercach chrześcijan. Brat Roger ze Wspólnoty w Taize, modlił się: „Panie, Jezu Chryste. Ty przychodzisz i na zeschłe ziemie naszych zwątpień zsyłasz delikatne tchnienie, aby nas przygotować do tego, byśmy stawali się zwiastunami pokoju i pojednania.”